*గురు బ్రహ్మ శ్లోకం ఎలా పుట్టింది?*
“గురు బ్రహ్మ గురు విష్ణు
గురు దేవో మహేశ్వరః ।
గురు సాక్షాత్ పరబ్రహ్మ
తస్మై శ్రీ గురవే నమః ॥”
ఈ శ్లోకం మనందరికీ ఎంతో పరిచయం.
కానీ ఈ శ్లోకం వెనుక ఉన్న కథ ఏమిటి?
మొట్టమొదట ఎవరు పలికారు? ఎందుకు పలికారు?
భక్తి, గురువుపై అచంచలమైన విశ్వాసానికి ప్రతీకగా చెప్పబడే ఒక కథ ఇది.
పూర్వం కౌత్సుడు అనే పేద బాలుడు ఉండేవాడు. అతడిని విద్యాధరుడు అనే గురువు తన ఆశ్రమానికి తీసుకువచ్చి, తనకు తెలిసిన విద్యలన్నింటినీ బోధించాడు.
ఒకసారి గురువు కొన్ని రోజులపాటు ఆశ్రమం వెలుపలికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. గురువు తిరిగి వచ్చే వరకు కౌత్సుడు ఆశ్రమాన్ని ఎంతో శ్రద్ధగా చూసుకున్నాడు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత కౌత్సుడి విద్యాభ్యాసం పూర్తయింది. అతని తల్లిదండ్రులు వచ్చి ఇంటికి తీసుకెళ్లాలని ప్రయత్నించారు. కానీ కౌత్సుడు మాత్రం—
“నేను గురువుగారిని వదిలి వెళ్లను”
అని ఖరాఖండిగా చెప్పాడు.
తల్లిదండ్రులు వెళ్లిపోయిన తర్వాత గురువు కారణం అడిగారు.
అప్పుడు కౌత్సుడు ఇలా చెప్పాడు:
“గురువుగారూ! మీరు బయటకు వెళ్లినప్పుడు మీ జాతకాన్ని పరిశీలించాను. సమీప భవిష్యత్తులో మీరు తీవ్రమైన అనారోగ్యానికి గురయ్యే అవకాశం కనిపించింది. అందుకే మిమ్మల్ని వదిలి వెళ్లలేను.”
అతను చెప్పినట్లుగానే కొంతకాలానికి గురువుకు క్షయ వ్యాధి వచ్చింది.
ఆ కాలంలో దానికి సరైన చికిత్స లేకపోవడంతో, పుణ్యకార్యాలు, దానధర్మాలు చేయాలనే ఉద్దేశంతో గురుశిష్యులు కాశీకి వెళ్లారు.
అక్కడ గురువుగారి అనారోగ్యాన్ని చూసి చాలామంది వారిని అసహ్యించుకున్నారు. కొందరు కౌత్సుడికి—“ఇలాంటి రోగంతో ఉన్న గురువును వదిలి వెళ్లిపో” అని సలహా ఇచ్చారు.
కానీ కౌత్సుడు మాత్రం తన గురువును విడిచిపెట్టలేదు.అతని అచంచలమైన గురుభక్తిని పరీక్షించాలని త్రిమూర్తులు సంకల్పించారని ఈ కథ చెబుతుంది.
మొదట బ్రహ్మదేవుడు మారువేషంలో వచ్చి గురువును వదిలి వెళ్లమని సలహా ఇచ్చాడు. కౌత్సుడు వినలేదు.
తర్వాత విష్ణుమూర్తి మారువేషంలో వచ్చి అదే సలహా ఇచ్చాడు. అయినా కౌత్సుడు తన నిర్ణయం మార్చుకోలేదు.
చివరికి పరమేశ్వరుడు కూడా వచ్చి గురువును వదిలి వెళ్లమని సూచించాడు. కౌత్సుడు మాత్రం— “ఎవరు చెప్పినా నా గురువును మాత్రం వదలను”అని స్పష్టంగా చెప్పాడు.
అతని గురుభక్తికి మెచ్చిన పరమేశ్వరుడు,
“నీకు ఏ వరం కావాలి?” అని అడిగాడు.
అప్పుడు కౌత్సుడు కోరింది తన కోసం కాదు. “ఇకపై ఎవరూ నా గురువును వదిలి వెళ్లమని నాకు సలహా ఇవ్వకుండా, నా గురువును కాపాడేలా చూడండి” అని కోరాడు.
అతని నిస్వార్థమైన గురుభక్తికి త్రిమూర్తులు ప్రత్యక్షమై, అతనికి మోక్షాన్ని ప్రసాదించేందుకు సిద్ధమయ్యారు.
అప్పుడు కౌత్సుడు వినయంతో ఇలా అన్నాడని కథనం:
“నాకు బ్రహ్మను పరిచయం చేసింది నా గురువే. నాకు విష్ణువును పరిచయం చేసింది నా గురువే. నాకు మహేశ్వరుడిని పరిచయం చేసింది నా గురువే.
ఈ రోజు మీరు నాకు ప్రత్యక్షమయ్యే స్థితికి కారణమైనవారు కూడా నా గురువే.
కాబట్టి నాకు నా గురువే బ్రహ్మ,
నా గురువే విష్ణువు,
నా గురువే మహేశ్వరుడు,
నా గురువే సాక్షాత్ పరబ్రహ్మ.”
అలా గురువు యొక్క మహత్త్వాన్ని చాటుతూ ఆయన పలికిన మాటలే
గురు బ్రహ్మ గురు విష్ణు
గురు దేవో మహేశ్వరః
గురు సాక్షాత్ పరబ్రహ్మ
తస్మై శ్రీ గురవే నమః ॥
అని ఈ కథ చెబుతుంది.
తనకు మోక్షం ప్రసాదించమని కాకుండా, తన గురువుకే మోక్షం ప్రసాదించాలని కౌత్సుడు త్రిమూర్తులను ప్రార్థించాడు.
అతని అచంచలమైన గురుభక్తికి మెచ్చిన త్రిమూర్తులు గురువుగారికి మోక్షాన్ని ప్రసాదించారని కథనం.
గురువును దేవుడిగా చూడటం మాత్రమే కాదు…
గురువు చూపిన మార్గంలో నడవడమే నిజమైన గురుభక్తి.
