హటాయ్‌లో దాదాపు 3 సంవత్సరాలుగా ఇంటి నుండి బయటకు రాని, ఫోన్ మరియు కంప్యూటర్‌లో మాత్రమే ఆడే 23 ఏళ్ల యువకుడు వర్చువల్ ప్రపంచానికి బానిసయ్యాడు. తనకు జీవించాలనే కోరిక పోయిందని వ్యక్తపరుస్తూ, ఆ యువకుడు, “నేను చేయగలిగితే, నేను బాత్రూంకు కూడా వెళ్లను లేదా తినను” అని అన్నాడు. ఇంతలో, తన కొడుకు 3 సంవత్సరాలుగా స్నానం చేయలేదని లేదా ఇంటి నుండి బయటకు వెళ్లలేదని మరియు అధికారుల నుండి సహాయం కోరిందని అతని తల్లి పేర్కొంది..
Phone-addicted young person.
కహ్రాన్మరాస్ కేంద్రంగా సంభవించిన భూకంపాలలో తమ ఇంటిని కోల్పోయి డెఫ్నే జిల్లాలో తమ జీవితాలను కొనసాగిస్తున్న 50 ఏళ్ల తల్లి సెమ్రా ఓజ్బే మరియు ఆమె 23 ఏళ్ల కుమారుడు బారిస్ ఓజ్బే, భూకంపం తర్వాత కలిసి జీవితాన్ని కొనసాగిస్తున్నారు.
“భూకంపం తర్వాత నేను జీవించాలనే కోరికను కోల్పోయాను”
భూకంపంలో తమ ఇంటిని, ప్రియమైన వారిని కోల్పోయిన ఆ కుటుంబం మూడు సంవత్సరాలుగా కష్టమైన ప్రక్రియతో పోరాడుతోంది. భూకంపం తర్వాత జీవించాలనే కోరికను కోల్పోయి తన కంప్యూటర్ మరియు మొబైల్ ఫోన్‌తో నిరంతరం ఆడుకోవడం ప్రారంభించిన బారిస్ ఓజ్బే వర్చువల్ ప్రపంచంపై ఆధారపడటం ప్రారంభించాడు. జీవించడానికి తన ప్రాథమిక అవసరాలను తీర్చుకునే యువకుడు స్నానం చేయడు, గోళ్లు కత్తిరించడం వంటి తన వ్యక్తిగత అవసరాలను తీర్చడు. దాదాపు మూడు సంవత్సరాలుగా ఇంటి బయట ఒక్క అడుగు కూడా వేయని బారిస్, తన తల్లి సెమ్రా ఓజ్‌బేను తన బిడ్డ కోసం ప్రతిరోజూ బాధపెడుతుంది. తన ఫోన్ మరియు కంప్యూటర్‌తో ఆడుకోవడం నుండి మెడ తిప్పలేని తన దుఃఖంలో ఉన్న కొడుకు మళ్ళీ జీవితాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి సెమ్రా ఓజ్బే మద్దతు కోసం ఎదురు చూస్తోంది..
నేను టాయిలెట్ దగ్గరకు కూడా వెళ్ళను”
తాను రోజంతా ఇంటి నుండి బయటకు వెళ్లలేదని మరియు జీవించడానికి అవసరమైన పనులు మాత్రమే చేయాలనుకుంటున్నానని చెప్పే బారిస్ ఓజ్బే, ఈ ప్రక్రియ ద్వారా బయటపడటానికి చికిత్స పొందకూడదని పేర్కొంటూ, “సాధారణంగా, నేను మేల్కొంటాను, టాయిలెట్‌కు వెళ్తాను, తినాలి కాబట్టి తింటాను, లేకుంటే నేను ఆ పనులు చేయను. తర్వాత నేను కూర్చుని నా ఫోన్‌తో ఆడుకుంటాను. నేను గోడలను చూస్తూ సాయంత్రం కోసం వేచి ఉంటాను, తర్వాత నేను నిద్రపోతాను. భూకంపం రావడానికి 2 నెలల ముందు నేను ఇంట్లోనే బంధించుకున్నాను. దానికి ముందు, జీవితంపై నాకు విసుగు నెమ్మదిగా పెరగడం ప్రారంభమైంది. నేను విశ్వవిద్యాలయంలో లాజిస్టిక్స్ చదువుతున్నాను. నేను ఏమీ చేయాలనుకోవడం లేదు, కాబట్టి నేను స్నానం కూడా చేయాలనుకోవడం లేదు. నేను చేయగలిగితే, నేను టాయిలెట్‌కు కూడా వెళ్లను మరియు నేను తినను. నేను ఆ పనులు చేయాలి కాబట్టి చేస్తాను. భూకంపం రాకముందే నేను స్నానం చేసేవాడిని, కానీ ఇప్పుడు నేను స్నానం చేయాలనుకోవడం లేదు. నాకు కలలు రావడం లేదు. నాకు ఏమీ జరగకూడదనుకుంటున్నాను. వారు ప్రయత్నిస్తున్నారు, కానీ నేను బాగుపడాలని లేదా సహాయం పొందాలని కోరుకోవడం లేదు. నేను “బయటకు వెళ్లి ఏమీ చేయాలనుకోను. నేను ఇంట్లోనే కూర్చుంటాను. నా గోళ్లు ఇంకా పొడవుగా ఉన్నాయి, కానీ వాళ్ళు నన్ను బలవంతంగా కత్తిరించేశారు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, జీవితం పరిపూర్ణంగా లేదు. జీవితం దాని ఒడిదుడుకులతో అందంగా ఉంటుందని ప్రజలు అంటారు, కానీ నాకు మాత్రం అది వ్యతిరేకం. జీవితంలోని ఒడిదుడుకులు అందంగా ఉండవు, మరియు నేను దానిని కోరుకోను” అని అతను చెప్పాడు..
తన బిడ్డ స్నానం చేయలేదని, 3 సంవత్సరాలుగా ఇంటి నుండి బయటకు వెళ్లలేదని చెప్పే సెమ్రా ఓజ్బే, కంప్యూటర్లు మరియు ఫోన్లకు బానిసైన బారిస్ పట్ల తన బాధను వ్యక్తం చేస్తూ, “నా కొడుకు బారిస్ ఓజ్బే వయసు 23 సంవత్సరాలు, మా ఇల్లు భూకంపంలో నాశనమైంది. భూకంపంలో తన అమ్మమ్మను కోల్పోయాడు, అతని స్నేహితులు చెల్లాచెదురుగా ఉన్నారు. నా కొడుకు కష్టపడి పనిచేసే యువకుడు, అతను పాఠశాలలో మొదటివాడు. అతను అందరితో చాలా బాగా కలిసిపోయేవాడు, మరియు అందరూ అతని గురించి గర్వపడేవారు. అతనికి తామర కూడా ఉంది, మరియు అతను 3 సంవత్సరాలుగా స్నానం చేయలేదు. ఒక తల్లిగా, నేను ఏమి చేసినా వదులుకోలేను. భూకంపానికి ముందు స్నానం చేయడంలో అతను చాలా మంచివాడు; నేను అతన్ని స్నానం చేయమని బలవంతం చేయనప్పుడు అతను నాపై కోపంగా ఉండేవాడు. భూకంపం తర్వాత అతను మారిపోయాడు. అతను స్నానం చేయడం మానేశాడు, అతను ప్రతిదీ ఆపివేసాడు, అతను ఇంట్లో తాళం వేసుకున్నాడు మరియు అతను తన ఫోన్ మరియు కంప్యూటర్‌తో మాత్రమే ఆడుకుంటాడు. అతను తన స్నేహితులతో చాలా అరుదుగా మాట్లాడతాడు, కానీ అతను నాతో మాట్లాడడు. భూకంపానికి ముందు నా కొడుకు బాగానే ఉన్నాడు, కానీ అతను ఒకదాన్ని మార్చాడు భూకంపం తర్వాత చాలా.
ఫోన్‌పై ఆధారపడే యువకుడు: నాకు వీలైతే, నేను టాయిలెట్‌కి కూడా వెళ్లను, తినను.
“నేను అధికారుల నుండి సహాయం అడుగుతున్నాను”
అతను ఇంట్లో తాళం వేసుకుని చనిపోవాలనుకుంటున్నాడని అంటాడు. నేను స్నానం చేయమని చెప్తాను, అతను ‘నేను చనిపోతాను’ అంటాడు. కొన్నిసార్లు అతను ‘నువ్వు చనిపో, లేదా నేను చనిపోతాను. వేరే మార్గం లేదు’ అంటాడు. అతను గతంలోలా నాతో మాట్లాడడు మరియు నన్ను అమ్మ అని పిలవడు. నేను ఇలా ఇబ్బంది పడుతున్నాను. నా కొడుకు పాత జ్ఞాపకాలను తిరిగి పొందడానికి నేను అతని పాత ఫోటోలను చూసుకుంటాను; నేను నన్ను నేను ఈ విధంగా ఓదార్చుకుంటాను. నా భర్త నా కోసం చనిపోయాడు, మరియు నాకు వేరే బిడ్డ లేడు. నేను 3 సంవత్సరాలుగా నా కొడుకును ఇలాగే చూసుకుంటున్నాను. అతని హింసలు ఉన్నప్పటికీ, నేను అతన్ని వదులుకోలేను. కొన్నిసార్లు మేము గొడవ పడుతున్నాము, కానీ నేను ఇప్పటికీ అతన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాను. నేను అధికారుల నుండి సహాయం అడుగుతున్నాను. నా కొడుకును ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లి చికిత్స చేయించాలనుకుంటున్నాను, “అని ఆమె వ్యక్తం చేసింది..
